Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δελάστικ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δελάστικ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010

ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ???


Ξαφνικά, άρχισαν να σημειώνονται καταιγιστικές εξελίξεις γύρω από Βαλκάνιους πολιτικούς ηγέτες. Εξελίξεις επώδυνες, που τείνουν να ανατρέψουν εκ βάθρων την πολιτική σκηνή ορισμένων χωρών της περιοχής μας.  
του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ 

Δεν χρειάστηκαν ούτε καν δύο εβδομάδες για να αρχίσουν να περιδινίζονται σε πολιτικές κρίσεις διαφορετικής έντασης η Κροατία, το Κόσοβο, το Μαυροβούνιο, η Αλβανία. Η αρχή έγινε την Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010, στον αυτοκινητόδρομο που οδηγεί από την Κροατία στη Σλοβενία, στον μεθοριακό σταθμό Μπρεγκάνα. Εκπληκτοι οι συνοριακοί φρουροί είδαν να περνάει με το αυτοκίνητό του ο επί πεντέμισι χρόνια τέως πρωθυπουργός Ιβο Σάναντερ. Λίγες ώρες αργότερα ο γενικός εισαγγελέας υπέβαλε αίτημα στη Βουλή για άρση της βουλευτικής ασυλίας του Σάναντερ, το οποίο ικανοποιήθηκε ακαριαία και μάλιστα με ομόφωνη (!) απόφαση του κοινοβουλίου. «Υποψίες για διαφθορά» ανέφερε ο εισαγγελέας.

Την Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου, ο Σάναντερ συνελήφθη σε αυτοκινητόδρομο της Αυστρίας, ενώ οδηγούσε. Εκτοτε κρατείται. Το Ζάγκρεμπ ζήτησε αμέσως την έκδοσή του, αλλά η Βιέννη δεν βιάζεται να τον εκδώσει στην Κροατία.


Προχθές, αυστριακό δικαστήριο αποφάσισε παράταση της κράτησής του στην Αυστρία για τουλάχιστον έναν μήνα ακόμη, ενώ Αυστριακοί ανακριτές άρχισαν έρευνα, καθώς υπάρχουν ενδείξεις ότι ο τέως πρωθυπουργός της Κροατίας εμπλέκεται σε ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος μέσω και αυστριακών τραπεζών! Δύο μέρες αργότερα, την Κυριακή 12 Δεκεμβρίου, έγιναν εκλογές στο Κόσοβο. Ο πρωθυπουργός Χασίμ Θάτσι νίκησε. Το κόμμα του ήρθε πρώτο με 33,5% εν μέσω κατηγοριών για νοθεία. Ο σχηματισμός κυβέρνησης όμως είναι περίπλοκη υπόθεση. Μόλις διαπιστώθηκε η πολιτική αποδυνάμωση του Θάτσι, ήρθε το χτύπημα από το εξωτερικό.

Την Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010, δημοσιοποιήθηκε έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης που κατηγορεί τον Θάτσι ευθέως για συμμετοχή ως αρχηγικό στέλεχος σε αλβανοκοσοβάρικη εγκληματική συμμορία που απήγαγε, μετέφερε στη Βόρεια Αλβανία και δολοφόνησε εκατοντάδες Σέρβους, για να πουλήσει τα όργανά τους για μεταμοσχεύσεις! Ηιστορία είναι δέκα και πλέον χρόνια παλιά. Οι κατηγορίες πιθανότατα ευσταθούν. Οι Ευρωπαίοι τα ήξεραν από τότε αυτά τα εγκλήματα, αλλά μαζί με τους Αμερικανούς τα είχαν συγκαλύψει, γιατί το κύριο πολιτικό τους κίνητρο ήταν η απόσπαση του Κοσόβου από τη Σερβία και η ανακήρυξή του σε ανεξάρτητο κράτος. Ο Θάτσι τούς ήταν απαραίτητος σε αυτή την επιχείρηση, γι’ αυτό και τον κάλυψαν και τον αναγνώρισαν ως κορυφαία πολιτική και δη ηγετική προσωπικότητα του Κοσόβου. Εύλογο επομένως το ερώτημα: ποιος και γιατί ανασύρει τώρα αυτή την παλιά ιστορία; Ποιο πολιτικό στόχο τίνος κράτους εξυπηρετεί η επιδιωκόμενη περιθωριοποίηση, αν όχι εξαφάνιση του Θάτσι από το κεντρικό πολιτικό σκηνικό του Κοσόβου; Γιατί βεβαίως είναι αδύνατον πλέον να συνομιλεί η ΕΕ με έναν πρωθυπουργό - εγκληματία και μάλιστα τόσο ειδεχθή!

Η παράξενη αυτή βαλκανική ιστορία έχει και συνέχεια. Την Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου, η σύνοδος κορυφής της ΕΕ επισημοποίησε την απόφασή της να χορηγήσει στο Μαυροβούνιο το καθεστώς χώρας υποψήφιας προς ένταξη στην ΕΕ. Την Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου, νέα πολιτική βόμβα: παραιτείται απροσδόκητα ο επί σχεδόν εικοσαετία πρωθυπουργός, πρόεδρος και εν γένει απόλυτος πολιτικός κυρίαρχος του Μαυροβουνίου, Μίλο Τζουκάνοβιτς, παρόλο που είναι νεότατος για πολιτικός - μόλις 49 χρόνων σήμερα! Επισήμως δηλώνει ότι παραιτείται επειδή ολοκλήρωσε όλους τους πολιτικούς στόχους της ζωής του: αφού οδήγησε το Μαυροβούνιο στην ανεξαρτησία το 2006, τώρα το οδήγησε και στον προθάλαμο της ΕΕ. Οι επαΐοντες όμως εκτιμούν ότι ο Τζουκάνοβιτς έλαβε αμέσως και κατανόησε πλήρως το μήνυμα της «υπόθεσης Θάτσι». Οι ειδικοί γνωρίζουν ότι ο Μίλο Τζουκάνοβιτς κατηγορείται ως πλήρως αναμεμειγμένος -και δη σε αρχηγικές θέσεις- σε κυκλώματα λαθρεμπορίας όπλων, ναρκωτικών, τσιγάρων κ.λπ. σε συνεργασία ακόμη και με την ιταλική μαφία! Υπάρχουν παλαιότερα εντάλματα εναντίον του. Ετσι, προτίμησε να παραιτηθεί ο ίδιος αντί να περιμένει να ξαναβγούν τα εντάλματα στην επιφάνεια.  

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ο Μπερίσα μαζί με τον Θάτσι
Η Σερβία προσπάθησε να αξιοποιήσει τις εξελίξεις αυτές. Μέσω της εφημερίδας «Πολίτικα», το Βελιγράδι επαναφέρει έκθεση της σερβικής εισαγγελίας που ισχυρίζεται ότι ο Αλβανός πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα ήταν επικεφαλής του λαθρεμπορίου όπλων προς τον UCK κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στο Κόσοβο. Γνωρίζοντας ότι αυτό είναι πολιτικά φυσιολογικό, οι Σέρβοι προσπαθούν να εμφανίσουν τον Μπερίσα ως συνένοχο του Θάτσι και στο αποτρόπαιο εμπόριο οργάνων. Η έκθεση θα ήταν άνευ σημασίας, αν η σημερινή σερβική κυβέρνηση δεν ήταν τυφλό όργανο της Γερμανίας. Αυτό ίσως κάτι σημαίνει.

ΕΘΝΟΣ

Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010

Οι Βίκινγκ είπαν «Οχι» με... 93%!



Εμβρόντητη η Ευρώπη έμαθε το ασύλληπτο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που προκάλεσαν στην Ισλανδία οι πολίτες και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αρνούμενοι να αποδεχθούν οι πρώτοι και να επικυρώσει τυπικά ο δεύτερος τη ληστρική συμφωνία που είχαν επιβάλει στην ψοφοδεή σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της χώρας η Βρετανία και η Ολλανδία.
Πρέπει να είναι η μοναδική περίπτωση δημοκρατικής χώρας που σε ένα δημοψήφισμα το «Οχι» πήρε... 93,2% (!!!) και το «Ναι» μόλις... 1,8%, με τα υπόλοιπα ψηφοδέλτια λευκά ή άκυρα.

του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ
Ούτε οι ανεμοθύελλες ούτε οι παγωμένες βροχές που σάρωναν το Σάββατο την Ισλανδία απέτρεψαν τους σκληροτράχηλους απογόνους των Βίκινγκ από το να προσέλθουν μαζικά στις κάλπες για να εκφράσουν την οργή τους και να απορρίψουν την κατάπτυστη συμφωνία οικονομικής υποδούλωσης της χώρας που είχε αποδεχθεί η κυβέρνηση και είχε κατορθώσει να περάσει και από τη Βουλή. Το χαμηλότερο ποσοστό του «Οχι» σημειώθηκε στην... «ενδοτική» πρωτεύουσα της Ισλανδίας, το Ρέικιαβικ, και ήταν 91,7%, με το «Ναι» να ανέρχεται στο ποσοστό - ρεκόρ του... 2,2%! Το υψηλότερο ποσοστό του «Οχι» σημειώθηκε στο κατεξοχήν αλιευτικό νότιο τμήμα του νησιού - 95,2%! Οι Ισλανδοί ανέτρεψαν πέρυσι τέτοια εποχή με τις διαδηλώσεις τους την προηγούμενη κυβέρνηση της Δεξιάς, η οποία σε στενή συνεργασία με υπερφίαλους Ισλανδούς τραπεζίτες οδήγησαν τη χώρα σε χρεοκοπία, καθώς οι ισλανδικές τράπεζες ανέπτυξαν στο εξωτερικό δραστηριότητες (με δανεικά, εννοείται, κεφάλαια) με τζίρο... δέκα φορές το ΑΕΠ της Ισλανδίας! Η κεντροαριστερή κυβέρνηση που έφεραν οι Ισλανδοί στην εξουσία αποδείχθηκε τραγικά χειρότερη της Δεξιάς και προφανώς ανεπαρκής να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του ισλανδικού λαού. Οι κυβερνήσεις της Βρετανίας και της Ολλανδίας έκαναν την εξής απάτη: αποζημίωσαν αυτές, ως μη όφειλαν, τους περίπου 350.000 Βρετανούς και Ολλανδούς καταθέτες μιας χρεοκοπημένης ισλανδικής ηλεκτρονικής τράπεζας και στη συνέχεια άρχισαν να εκβιάζουν την ισλανδική κυβέρνηση να πληρώσει ο... ισλανδικός λαός 5 δισεκατομμύρια και πλέον δολάρια στο Λονδίνο και στη Χάγη! Κάθε Ισλανδός πολίτης, ακόμη και τα βρέφη, θα έπρεπε δηλαδή να καταβάλει... 15.000 δολάρια στους τυχοδιώκτες πελάτες της ισλανδικής τράπεζας στην Ολλανδία και στη Βρετανία! Το απαράδεκτο είναι ότι η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του Ρέικιαβικ υπέκυψε στον αγγλοολλανδικό εκβιασμό. Οι Ισλανδοί ξεσηκώθηκαν και πάλι και τελικά την τσάκισαν πολιτικά με το συντριπτικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Προσπάθησαν οι ξένοι, οι Αγγλοι και οι Ολλανδοί μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ, να τρομοκρατήσουν τον ισλανδικό λαό για να σκύψει το κεφάλι και να μην αντιταχθεί στη συμφωνία. Και με τι δεν τον απείλησαν! Οτι θα τους κόψει το ΔΝΤ τα δάνεια σωτηρίας της οικονομίας τους. Οτι θα μπλοκάρει η ΕΕ τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ισλανδία. Οτι θα υποβαθμίσουν ακόμη περισσότερο την πιστοληπτική ικανότητα της Ισλανδίας οι γνωστοί τρεις οίκοι αξιολόγησης, τα γνωστά όργανα της διεθνούς κερδοσκοπίας. Οτι θα καταστραφεί και θα χρεοκοπήσει εντελώς η Ισλανδία, αν ψηφίσουν «Οχι». Μάταιος κόπος! Οι ανυπότακτοι Βίκινγκ τους απάντησαν με το απίστευτο 93,2% του «Οχι», ενώ μόλις το 1,8% υπέκυψε στους εκβιασμούς και ψήφισε «Ναι». Ενα κράτος με μόλις 320.000 κατοίκους αψήφησε την κάποτε κυρίαρχο του κόσμου Βρετανία με τα 60.000.000 κατοίκους της και την οικονομικά πανίσχυρη Ολλανδία με τα 15.000.000 κατοίκων! Οσο για τις απειλές τους, είχαν το εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα. Ενώ το 2008, υπό τον πανικό της κατάρρευσης και της χρεοκοπίας, οι φοβισμένοι Ισλανδοί ήταν για πρώτη φορά κατά τις δημοσκοπήσεις έτοιμοι να θυσιάσουν την εθνική τους ανεξαρτησία και να ενταχθούν στην ΕΕ για να σωθούν μέσω ευρώ, οι εκβιασμοί της Κομισιόν, της Αγγλίας και της Ολλανδίας ανέτρεψαν εκ νέου την κατάσταση. Τώρα, άνω του 70% των Ισλανδών τάσσεται εναντίον της ένταξης στην ΕΕ και μάλιστα τάσσεται κατά και το 63% των Ισλανδών επιχειρηματιών! Είναι προφανές ότι οι Βίκινγκ δεν έχουν μάθει να παραδίδονται... ΠΑΡΑΣΙΤΑ Πολιτικοί χωρίς αξιοπρέπεια Καρεκλοκένταυροι χωρίς την παραμικρή πολιτική αξιοπρέπεια αποδεικνύονται για δεύτερη φορά οι Ισλανδοί πολιτικοί. Οποιαδήποτε κυβέρνηση έβλεπε μια συμφωνία της με ξένες χώρες να απορρίπτεται σε δημοψήφισμα με το απίθανο ποσοστό του 93%, θα έσπευδε να παραιτηθεί και να εξαφανιστεί από προσώπου γης λόγω ντροπής. Αντιθέτως, θρασύτατη η πρωθυπουργός της Ισλανδίας Γιοχάνα Σίγκουρδαρντόουτιρ δήλωσε ότι, παρά το εξευτελιστικό γι’ αυτήν αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος... «δεν θα υπάρξει καμιά επίπτωση στη ζωή της κυβέρνησης»! Είναι προφανές ότι η ηθική διαφθορά και ο παχυδερμισμός του πολιτικού κατεστημένου, που οδηγεί στην αβυσσαλέα απομάκρυνσή του από τις λαϊκές διαθέσεις, κάθε άλλο παρά μόνο ελληνικό φαινόμενο είναι.

Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2010

Πώς μας πούλησαν και μας αγόρασαν


Bookmark and Share


του Γ. Δελαστικ
Ανατριχιαστικός είναι ο μηχανισμός με τον οποίον συγκεκριμένοι τραπεζικοί κολοσσοί κερδοσκόπησαν εναντίον της χώρας μας, με αποτέλεσμα αυτοί μεν να κερδίσουν ποσά ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, η Ελλάδα δε να τεθεί υπό ξένη οικονομική κηδεμονία. Αξίζει να τον περιγράψουμε σε αδρές γραμμές. Το αποφασιστικό εργαλείο στο παιχνίδι που παίχτηκε εναντίον της Ελλάδας είναι ένα εντελώς πρόσφατο χρηματοπιστωτικό προϊόν που ονομάζεται CDS (από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων credit default swaps).

Πρόκειται για ασφάλιση κατά της περίπτωσης μη αποπληρωμής ενός χρέους. Μια τράπεζα π.χ. που αγοράζει ομόλογα ενός κράτους ασφαλίζει το ποσό που έδωσε σε μια άλλη τράπεζα, η οποία είναι υποχρεωμένη να της δώσει αυτή τα λεφτά της, αν το κράτος χρεοκοπήσει και βρεθεί σε αδυναμία να εξοφλήσει τα ομόλογά του όταν λήξουν ή να πληρώσει ενδιαμέσως τους τόκους.

Εννοείται ότι όσο πιο επισφαλής είναι η οικονομική κατάσταση μιας χώρας τόσο υψηλότερα ασφάλιστρα θα απαιτήσει η τράπεζα που ασφαλίζει το χρέος.

Το στοιχείο που σοκάρει είναι ότι τρεις και μόνο τραπεζικοί κολοσσοί, η γερμανική Ντόιτσε Μπανκ και οι αμερικανικές Γκόλντμαν Ζαξ και Τζ. Π. Μόργκαν ελέγχουν τον 75% (!) της παγκόσμιας αγοράς των CDS.

Πάμε τώρα στην περίπτωση της Ελλάδας. Περί τα μέσα Γενάρη, περίπου δέκα ημέρες πριν η χώρα μας αναζητήσει αγοραστές για το πενταετές ομόλογό της, η Ντόιτσε Μπανκ δημοσιοποιεί μια έκθεση - φωτιά για την ελληνική οικονομία, όπου αναφέρει πως πάμε χάλια και δεν αποκλείεται κατάρρευση.

Αμέσως μετά κινητοποιείται το τμήμα της CDS της Ντόιτσε Μπανκ. Ζητάει πολύ υψηλότερα ασφάλιστρα για το ελληνικό χρέος, αφού υποτίθεται ότι η χώρα μας βρίσκεται σε επικίνδυνη κατάσταση, όπως λέει το τμήμα μελετών της... ίδιας τράπεζας!

Αφού το επιτόκιο των CDS για την Ελλάδα ανεβαίνει, περνάει αμέσως το μήνυμα παγκοσμίως στο χρηματοπιστωτικό σύστημα: τα διεθνή ΜΜΕ που δρουν ως «παπαγαλάκια» των κερδοσκόπων ουρλιάζουν ότι η ελληνική οικονομία παραπαίει, η ανενημέρωτη κοινή γνώμη τρομοκρατείται και οι επαΐοντες καταλαβαίνουν ότι στοχοποιήθηκε η Ελλάδα και οδεύει προς οικονομικό «γδάρσιμο».

Εν συνεχεία η ίδια η Ντόιτσε Μπανκ μαζί με την Γκόλντμαν Ζαξ αναλαμβάνουν να... πουλήσουν τα ελληνικά ομόλογα! Να τα προωθήσουν στους υποψήφιους αγοραστές! Ναι, αυτοί ακριβώς που συμμετείχαν ενεργά στην οργάνωση του κλίματος καταρράκωσης της ελληνικής οικονομίας για να διευκολυνθούν οι κερδοσκοπικές επιθέσεις!

Δεν πρόκειται περί κακόγουστου αστείου. Μιλάμε εντελώς σοβαρά. Η ελληνική κυβέρνηση, όπως και πάμπολλες άλλες κυβερνήσεις, υποχρεώνεται αντικειμενικά να προστρέξει στις τράπεζες που ελέγχουν την αγορά CDS, παρ’ όλο που υπονομεύουν την Ελλάδα. Τους πληρώνει ουσιαστικά «προστασία», με τη χυδαία έννοια του όρου, ελπίζοντας να τις εξευμενίσει ώστε να την βοηθήσουν να δανειστεί με ανεκτά επιτόκια.

Η Ντόιτσε Μπανκ λοιπόν ως ανάδοχος τράπεζα μαζί με την Γκόλντμαν Ζαξ και άλλες, που παίζουν πολύ δευτερεύοντα ρόλο, καθορίζουν ουσιαστικά το επιτόκιο με το οποίο θα διαθέσει τα ομόλογά της η κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία στην πραγματικότητα δεν έχει περιθώρια να μη συμμορφωθεί στις υποδείξεις τους.

Εννοείται ότι η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ έχουν ενημερώσει τους πελάτες τους, οι οποίοι τρέχουν σαν τρελοί να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα με επιτόκιο 6,2%, γιατί φυσικά οι τράπεζες αυτές γνωρίζουν εκ των ένδον πως έχει στηθεί το παραμύθι της δήθεν επαπειλούμενης χρεοκοπίας.

Η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ εισπράττουν παχυλές προμήθειες εκατομμυρίων ευρώ από τους πελάτες τους, ενώ αγοράζουν και οι ίδιες μεγάλες ποσότητες χρυσοφόρων ελληνικών ομολόγων.

Τώρα ετοιμάζουν τον επόμενο γύρο ελληνικού δανεισμού, στήνοντας σκηνικό για ακόμη μεγαλύτερα κέρδη φυσικά...

ΤΩΡΑ ΤΡΕΜΟΥΝ
Τα κράτη, όμηροι των τραπεζών


ΚΑΘΥΒΡΙΖΟΥΝ την Ελλάδα οι Γερμανοί. Εχουν όμως ταραχθεί ακόμη και αυτοί από την επίδειξη δύναμης των τραπεζών. «Η Κοινότητα θα έπρεπε να σκεφθεί πώς θα μπορέσει να αποξηράνει αυτόν τον βάλτο (των τραπεζών) που πιάνει ομήρους ολόκληρες χώρες» έγραψε σε πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Η «Μοντ» είναι εξοργισμένη: «Μόλις έναν χρόνο αφότου τα κράτη έσωσαν τις τράπεζες αφιερώνοντας κολοσσιαία ποσά και στις δύο όχθες του Ατλαντικού -25% του ΑΕΠ σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα- τα χρεωμένα κράτη πέφτουν θύματα επιθέσεων από τα ίδια τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που διέσωσαν. Αυτό είναι ένα από τα πικρά μαθήματα της ελληνικής κρίσης» ομολογεί η γαλλική εφημερίδα.

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/02/blog-post_6870.html#ixzz0fjo3Gwoq

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010

Ζυρίχη - η «προδοτική» συμφωνία

Bookmark and Share

Πενήντα ακριβώς χρόνια πριν, το δεύτερο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου του 1959, σφραγιζόταν αμετάκλητα η τραγική μοίρα της Κύπρου: ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, πρωθυπουργός τότε της χώρας, λίγο μετά το μεσημέρι της 11ης Φεβρουαρίου 1959, έβαζε την υπογραφή του κάτω από το επαίσχυντο κείμενο για την ακρωτηριασμένη ανεξαρτησία της Κύπρου που είχαν υπαγορεύσει οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί. Γεννιέται έτσι η Συμφωνία της Ζυρίχης, η οποία αμέσως θα αποκληθεί και θα περάσει στην ιστορία ως «προδοτική».

Μία εβδομάδα αργότερα, το απόγευμα της 19ης Φεβρουαρίου 1959, ακριβέστερα, συνέρχεται στο Λονδίνο Πενταμερής Διάσκεψη με τη συμμετοχή των ηγετών της Βρετανίας, Τουρκίας και Ελλάδας και του αρχιεπισκόπου Μακαρίου ως εκπροσώπου των Ελληνοκυπρίων και του Φαζίλ Κιουτσούκ ως εκπροσώπου των Τουρκοκυπρίων. Η Συμφωνία του Λονδίνου ολοκληρώνει και συγκεκριμενοποιεί τη Συμφωνία της Ζυρίχης.

Με τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου η Κυπριακή Δημοκρατία οδεύει προς το εκτελεστικό απόσπασμα πριν καν γεννηθεί, καθώς εγκαθιδρύεται ένα καθεστώς που δίνει τόσα πολλά δικαιώματα στην τουρκοκυπριακή μειονότητα του 18% ώστε να είναι αδύνατον να λειτουργήσει το πολίτευμα και να κυβερνηθεί η Κύπρος. Πραγματικά, το 1963 Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι αλληλοσφάζονται. Οι δυο κοινότητες διαχωρίζονται ντε φάκτο, και στην πραγματικότητα η Κυπριακή Δημοκρατία παύει να είναι ενιαίο κράτος. Εχει ήδη ανοίξει ο δρόμος για την τουρκική εισβολή του 1974.

Το πρωί της 18ης Φεβρουαρίου 1959 γίνεται στο Λονδίνο μια δραματική σύσκεψη Ελληνοκυπρίων αντιπροσώπων υπό την προεδρία του Μακαρίου με αντικείμενο το αν πρέπει ή όχι να συναινέσει η Λευκωσία στην υπογραφή της Συμφωνίας του Λονδίνου. Από τους 35 αντιπροσώπους οι 27 εξουσιοδοτούν τον Μακάριο να πράξει όπως νομίζει. Μόνο 8 τάσσονται απερίφραστα εναντίον των συμφωνιών - οι αριστεροί Ελληνοκύπριοι δήμαρχοι, ο Βάσος Λυσσαρίδης και ο Τάσος Παπαδόπουλος.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πίεζε ασφυκτικά τον Μακάριο. «Στο σημείο αυτό τερματίζω την κυπριακή πολιτική της ελληνικής κυβερνήσεως. Αν θέλετε εσείς να συνεχίσετε τον αγώνα, θα πρέπει να αναζητήσετε αλλού συμπαράσταση!», του λέει έξαλλος, καθώς τον βλέπει να κλίνει κατά των συμφωνιών. Η αντίσταση του Μακαρίου κάμπτεται όταν του τηλεφωνεί η ίδια η απεχθής στον ελληνικό λαό βασίλισσα Φρειδερίκη. Με τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου η Αθήνα και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής θυσιάζουν αδίστακτα την Κύπρο στα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

«Οι ελληνικές κυβερνήσεις... υφίσταντο συνεχείς πιέσεις (άμεσες ή έμμεσες) από την Αμερική και το ΝΑΤΟ κι επιδίωκαν μια ειρηνική λύση του Κυπριακού μέσα στα «συμμαχικά πλαίσια»... Πολλές φορές πρυτάνευσε η άποψη ότι τα στενά εθνικά συμφέροντα έπρεπε να υποτάσσονται στα ευρύτερα συμμαχικά... Δεν θέλανε να τα χαλάσουν με την παραδοσιακή «σύμμαχο», τη Μεγάλη Βρετανία και να έρθουν σε ρήξη με την Αμερική και την Τουρκία», αναφέρει μεταξύ άλλων ο αείμνηστος Νίκος Κρανιδιώτης, στενότατος συνεργάτης του Μακαρίου επί δεκαετίες και πρεσβευτής της Κύπρου στην Ελλάδα, στο αναντικατάστατο βιβλίο του για όποιον θέλει να γνωρίζει το Κυπριακό «Δύσκολα χρόνια - Κύπρος 1950-1960» (εκδόσεις Εστία, 1981).

Το καθεστώς που επέβαλαν οι συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου «είναι απείρως χειρότερον και αυτού του αποικιακού καθεστώτος... Το ιερόν και απαράγραπτον δικαίωμα της αυτοδιαθέσεως, το οποίον ασκείται και υπ αυτών των μαύρων της Αφρικής, εξοβελίζεται διά παντός», έγραψε οργισμένος στον τότε πρόεδρο της ελληνικής Βουλής ο μητροπολίτης Κυρηνείας Κυπριανός.

ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ
«Συμφωνία κυρίων» Καραμανλή - Μεντερές


Θύμα του λυσσώδους αντικομμουνισμού εκείνης της εποχής έπεσε τελικά η Κύπρος, όπως αποδεικνύεται από το κείμενο της μυστικής «συμφωνίας κυρίων» του Κ. Καραμανλή με τον Τούρκο ομόλογό του Αντνάν Μεντερές που υπέγραψαν κρυφά στη Ζυρίχη και το οποίο δημοσιοποιήθηκε αρκετά χρόνια αργότερα.

«Η Ελλάς και η Τουρκία θα υποστηρίξουν την είσοδον της Δημοκρατίας της Κύπρου εις το ΝΑΤΟ», αναφέρει το άρθρο 1. «Συνεφωνήθη μεταξύ των δύο πρωθυπουργών... όπως τεθούν εκτός νόμου το κομμουνιστικόν κόμμα και η κομμουνιστική δράσις» στην Κύπρο, υπογραμμίζεται στο άρθρο 2, αποκαλύπτοντας τις πραγματικές προθέσεις του Κ. Καραμανλή για το Κυπριακό. Αυτό μόνο τον ένοιαζε. Αδιαφορούσε για την τύχη της Κύπρου.

Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ-ΕΘΝΟΣ