Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παμμακεδονικές Ενώσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παμμακεδονικές Ενώσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 10 Ιουλίου 2011

Απάντηση των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου στο υπόμνημα της κ. Χριστίνας Κουλούρη

Απάντηση των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου στο υπόμνημα της κ. Χριστίνας Κουλούρη






Η κ. Χριστίνα Κουλούρη με το της 25ης Ιανουαρίου 2011, ανυπόγραφο υπόμνημά της προς τις Παμμακεδονικές ΕνώσειςΥφηλίου προσπαθεί εις μάτην να μας πείσει πως δεν διαστρεβλώνεται η ελληνική ιστορία στο τετράτομο της Κοινής Βαλκανικής Ιστορίας που εκδόθηκε από το Κέντρο Δημοκρατίας και Συμφιλίωσης Νοτιοανατολικής Ευρώπης/Center for Democracy and Reconciliation in South East Europe (ΚΔΣΝAΕ/CDRSEE).




Ο κ. Σπυρίδων Σφέτας (Επίκουρος Καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Βαλκανικής Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης) στην «Κριτική Προσέγγιση του Εναλλακτικού Εκπαιδευτικού Υλικού για τη Διδασκαλία της Νεότερης Ιστορίας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης», αναλύει εκτενέστατα τα τέσσερα βιβλία του τετράτομου και τα βρίσκει ακατάλληλα για οποιαδήποτε προσπάθεια διδασκαλίας, έστω και σαν εναλλακτικό εκπαιδευτικό υλικό [1].


Εδώ θα εκθέσουμε μερικές από τις παρατηρήσεις του κ. Σφέτα:


«Όπως προκύπτει από την εισαγωγή του δευτέρου τόμου «Έθνη και Κράτη στη Νοτιοανατολική Ευρώπη», τα εθνικά κράτη θεωρούνται ως παρωχημένα μορφώματα και τα έθνη, που υποτίθεται ότι δημιουργούνται τεχνητά από τους διανοούμενους εντός του πλαισίου των εθνικών κρατών, δεν είναι ιστορικές οντότητες. Έτσι απονευρώνεται πλήρως η εθνική ιδεολογία και ισοπεδώνονται τα ιστορικά έθνη (Έλληνες, Σέρβοι, Βούλγαροι) με τα νέα πολιτικά έθνη του εικοστού αιώνα. Η κατάρα του εθνικισμού θεωρείται η αιτία των συνεχών διενέξεων στα Βαλκάνια και η απομυθοποίηση του έθνους η εγγύηση της συμφιλίωσης και της ειρηνικής συνύπαρξης των βαλκανικών κρατών εντός της Ενωμένης Ευρώπης. Αν οι αφορισμοί αυτοί υποκρύπτουν τις πολιτικές επιδιώξεις ορισμένων κύκλων για το μέλλον των Βαλκανίων, ο ιστορικός οφείλει να αντιδράσει.» [1].